ეგრეთ წოდებული თანამედროვე მედიცინის ყველაზე სერიოზული წინააღმდეგობა ის არის, რომ ის სიკვდილის წამალია. ექიმი, რომელიც თანამედროვე მედიცინას იყენებს, აღარ არის სიცოცხლის დამხმარე, არამედ სიკვდილის თანამონაწილე. ამ ექიმებმა სიკვდილთან გარიგება დადეს: ადამიანები, რომლებიც რეალურად მზად არიან სიკვდილისთვის, ნებადართულია გამოიყენონ თანამედროვე ექიმის ექსპერიმენტებისთვის კიდევ ცოტა ხნით, სანამ სიკვდილი ბუნებრივად არ წაართმევს მათ. ამ თამაშის პირობაა, რომ ექიმები გამოიყენონ მხოლოდ ის, რაც პაციენტს კიდევ უფრო აავადებს, იქნება ეს მყისიერად თუ გრძელვადიან პერსპექტივაში.

მაშინ, როდესაც ტრადიციული მედიცინა პაციენტის სიცოცხლის გასაძლიერებლად ბუნების ძალებს იყენებდა, დასავლელი „ცივილიზებული“ ექიმი სასიკვდილო პრეპარატებს იყენებს. ერთ-ერთი ყველაზე მკვეთრი მაგალითია არა რადიაცია და ციტოტოქსიკური პრეპარატების მიღება კიბოთი დაავადებული პაციენტებისთვის, ან დაავადებული ორგანოების, მაგალითად კუჭის, ქირურგიული გზით ნაწილ-ნაწილ ამოკვეთის პოპულარული პრაქტიკა, არამედ ანტიბიოტიკების შემუშავება.

ამ ბაქტერიული ტოქსინების თავდაპირველად სასარგებლო აღმოჩენა, რამაც შუა საუკუნეების მრავალი ჭირის განადგურება შესაძლებელი გახადა, დღეს მკვეთრად შეცვლილია. ანტიბიოტიკებმა მსოფლიო მასშტაბით საზოგადოებრივი ჯანმრთელობა იმდენად გაანადგურა, რომ ეს მხოლოდ ახლა ნელ-ნელა ხდება ცნობილი.

რადგან ანტიბიოტიკები გამოიყენება მუდმივად და არა მხოლოდ გამონაკლისების სახით, და რადგან ანტიბიოტიკები ასევე წარმოადგენს ჩვეულებრივ საკვებ დანამატს ტრადიციულ ქიმიურ სოფლის მეურნეობაში, ჩვენი ორგანიზმი ამჟამად ქრონიკულად ექვემდებარება ანტიბიოტიკებს.

ამის ყველაზე ცუდი შედეგი ბევრი პათოგენის ანტიბიოტიკების მიმართ რეზისტენტობის გავრცელებაც კი არ არის. ექიმების ეშმაკურმა შეთანხმებამ სიკვდილთან ადამიანის ჯანმრთელობის ცენტრალური საყრდენის დანგრევა გამოიწვია:

კარგი ბაქტერიები, რომლებიც აბსოლუტურად სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია ჩვენს ორგანიზმში, როგორც ჯანმრთელობის პოლიცია და სისხლის გასაწმენდად მავნე მიკრობების, განსაკუთრებით კი ვირუსებისა და ვირუსული ფრაგმენტებისგან.

სასარგებლო ბაქტერიები სულ უფრო ნაკლებად კომფორტულად გრძნობენ თავს ადამიანის ორგანიზმში, რადგან ისინი ქრონიკულად დაბინძურებულია ანტიბიოტიკებით. ამ ჯანმრთელობისთვის სასარგებლო ბაქტერიებთან სიმბიოზის (თანაარსებობის) არარსებობა არის მიზეზი, რის გამოც დღეს ადამიანები ყველანაირი ვირუსით იტანჯებიან.

ამგვარად, კარგი იმუნური სისტემა არ ნიშნავს მხოლოდ იმას, რომ ორგანიზმის საკუთარი უჯრედები მზად არიან „ბოროტებისგან“ დასაცავად, არამედ კარგი იმუნური სისტემა ყოველთვის ეყრდნობა ძლიერი მოკავშირეების არმიას.

ეს, შესაბამისად, თანამედროვე მედიცინის ფატალური ლოგიკაა, რომელიც უნდა შეჩერდეს: გამოიგონეს პრეპარატი; ერთი შეხედვით, ის კურთხევად გვეჩვენება, რადგან არავინ ფიქრობს მასზე ძალიან ყურადღებით. მოკლე დროის შემდეგ, ეს პრეპარატი ჭირად იქცა, რადგან მისმა გვერდითმა ეფექტებმა უამრავი ახალი პრობლემა შექმნა, რისთვისაც ახლა სასწრაფოდ საჭიროა კიდევ ბევრი ახალი პრეპარატი. ეს არის თანამედროვე, ფატალური მედიცინის ზრდის ლოგიკა.

თუ საზოგადოებრივი ჯანდაცვა ნამდვილად გაუმჯობესდებოდა და სამედიცინო მკურნალობის საჭიროება შემცირდებოდა, ეს თანამედროვე მედიცინის დამარცხება, კრიზისი და დაცემა იქნებოდა. თუმცა, მკურნალთა ტიპური გილდიისთვის მოსახლეობის ჯანმრთელობის საერთო დონის ამაღლებაში წარმატების მიღწევა აბსოლუტური ოცნება იქნებოდა.

სიკვდილის მედიცინის მხლებლები

ანტიბიოტიკების ხაფანგიდან თავის დაღწევა

მოზაიკის ბოლო ნაწილი

2003